Κυριακή, 4 Ιανουαρίου 2015

«ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ».

«ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟΣ».

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΗ «ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗ ΠΡΟΟΔΟ»
«Έσσεται ήμαρ» (Όμηρος, Δ 164, Ζ 448)

Ο Τόπος αυτός που η τύχη κι ο Θεός μας έταξε να ζήσουμε, φαίνεται τα τελευταία χρόνια πνευματικά ερημωμένος. Κάποια λιγοστά φώτα ,κάποιες συνειδήσεις άγρυπνες αιωρούνται στο ηθικό στερέωμα της Πατρίδας κι αυτοί οι περισσότεροι είναι οι εναπομείναντες ηρωικοί παλιοί δάσκαλοι μας.Τούτη την ώρα της τεράστιας οικονομικής και ηθικής κρίσης και της μνημονικής καχεξίας κάποιοι λιγοστοί πρωτοπόροι ανάβουν το φανάρι της ελπίδας. Στην πρωτοπορία είναι η επιτυχημένη και μοναδική προσπάθεια της αγαπητής φίλης Αμαλίας Βουτσινά με την «ΚΕΦΑΛΟΝΙΤΙΚΗΠΡΟΟΔΟ». Χωρίς κραυγές ,χωρίς υπερβολές ,την ώρα τούτη την κρίσιμη αναζητά το μικρό αυτό περιοδικό και φωτίζει την πνευματική ζωή του Τόπου μας. Κι ο αγώνας αυτός γίνεται χωρίς οικονομικά ή άλλα μέσα ,ανάμεσα σε ωκεανούς συμφερόντων, μόνο με την αγάπη του απλού καθημερινού ανθρώπου του Τόπου μας.
Έτσι το έργο αναδεικνύεται σε τιτάνιο ,με απροκατάληπτη εμμονή ,με το πάθος του διαλόγου και της αφατριάστης μελέτης ,ένα περιοδικό ιδεών χωρίς να συλλογάται τίποτ΄ άλλο «παρέξ ελευθερία και γλώσσα
[1]» 
Έτσι το έργο αναδεικνύεται σε τιτάνιο ,με απροκατάληπτη εμμονή ,με το πάθος του διαλόγου και της αφατριάστης μελέτης ,ένα περιοδικό ιδεών χωρίς να συλλογάται τίποτ΄ άλλο «παρέξ ελευθερία και γλώσσα[1]» 

«Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι
τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα
[2].»
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

[1] Ο Σολωμός έλεγε στο «Διάλογο», το πεζό αριστούργημά του, την περίφημη φράση: «Μήγαρις έχω τίποτε άλλο στο νου μου πάρεξ ελευθερία και γλώσσα;».
[2] «Το Πρώτο Σκαλί» Κ.ΚΑΒΑΦΗ,Από τα Ποιήματα 1897-1933, Ίκαρος


ΒΛΕΠΕ ΣΧΟΛΙΟ ΣΕ Ionian center 

https://www.facebook.com/media/set/?set=a.538241119579158.1073741849.374634972606441&type=3

ΣΠΑΡΤΟ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ-ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο» στα αρχαία Ελληνικά -στα λατινικά «spartum»- είναι το σχοινί το οποίοπαράγεται από το ομώνυμο θαμνοειδές φυτό. Ίσως ο αμπελώνας του Βεζούβιου, όπου και υπήρχε αυτό, πέραν από τους περίφημους οίνους με τις πολλές ονομασίεςπροέλευσης, να διαθέτει στο ιστορικό του, μια προέλευση ονομασίας. Ο λόγος για τοόνομα του Σπάρτακου. Ο οποίος, σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της επανάστασης, και ενώ βρίσκονταν με τους υπόλοιπους εξεγερθέντες συντρόφους του δούλους τηςσχολής μονομάχων Καπύης στο γνωστό αυτό ηφαιστιογενές όρος, δέχθηκαν επίθεσηαπό το Ρωμαϊκό στρατό που έσπευσε σε κατάπνιξη του κινήματος τους. Στην παρθενική της σύγκρουση η αποτελούμενη από 70 έως 80 μέλη, ομάδα τουςέκανε χρήση των σπάρτων, των σχοινιών που έλεγα πριν -περί κλώνων αγράμπεληςαναφέρονται άλλες πηγές- με αποτέλεσμα να κατεβεί διαμέσου απόκρημνων πλευρώνστην υπώρεια, και να βρεθεί στα νώτα του εκστρατευτικού σώματος. Ο αιφνιδιασμόςτου τελευταίου που ανηφόριζε δια της μοναδικής οδού προσπέλασης στην κορυφή, υπήρξε μεγάλος. Όπως επίσης και οι απώλειες. Ακόμη όμως μεγαλύτερος, υπήρξε οθαυμασμός της Ρωμαϊκής κοινής γνώμης προς το νέο θρύλο. Το Θράκα επαναστάτη. Τον άνθρωπο των σπάρτων, εξ ου και Σπάρτακος

ΤΟ ΣΠΑΡΤΟ ΑΠ' ΑΥΤΟ ΠΗΡΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο – Spartium junceum

Ανήκει στην οικογένεια Leguminosaeκαι είναι θάμνος ύψους 1-3 μ. Έχει πολυάριθμα όρθια, σχοινόμορφα κλαδιά. Τα φύλλα είναι αραιά, μικρά (1-3 εκ.), λογχοειδή και εύπτωτα. Τα άνθη είναι αρωματικά και διατάσσονται σε ακραίους βότρεις. Έχουν σωληνοειδή κάλυκα, με πέντε πολύ μικρούς οδόντες και κίτρινα, ψυχόμορφα άνθη μήκους 2 εκ. Ο καρπός (χέδρωπας) είναι επίπεδος και τριχωτός. Απαντάται σε θαμνώνες των χαμηλών υψομέτρων.
Η Κοινότητα Σπαρτιάς ιδρυθηκε με ΒΔ στις 16/12/1912 (ΦΕΚ Α 248/18-12-1912) Με το ιδιο ΒΔ προσαρτηθηκανστην Κοινοτητα Σπαρτιας οι συνοικισμοί "Κοριανα" και "Κλεισματα".

H Κοινοτητα ΣΠΑΡΤΙΩΝ καταργήθηκε και εντάχθηκε στο Δήμο Λειβαθούς με το ν 2539/97 (ΦΕΚ 244 Α/4-12-1997)