Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Πέμπτη, 21 Απριλίου 2016

Αντιο ΓΕΡΑΣΙΜΕ ΑΡΣΕΝΗ

Αντίο ΓΕΡΑΣΙΜΕ ΑΡΣΕΝΗ.


Μακάριος ανήρ, ος ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών και εν οδώ αμαρτωλών ουκ έστη και επί καθέδρα λοιμών ουκ εκάθισεν.(Ψαλμ. α’ 1)


Αγαπητέ Χωριανέ Γεράσιμε,
Και τώρα  η απουσία του, η φοβερή σιωπή του φερέτρου με τα  παράσημα της ζωής του , είναι βαριά και ασήκωτη. Bαθιά καλλιεργημένος, υπέροχος συζητητής, ευπατρίδης  Aξιος, άξιος ο άνθρωπος και ο πολιτικός, αγαπητός από όλους. Μαχητής για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την Εθνική Ανεξαρτησία ,φλογερός για τα Εθνικά θέματα και ιδίως για την Κύπρο μας.Αγαπητέ Χωριανέ Γεράσιμε,
Ο μεγάλος Καβάφης στο ποίημα του ¨το Πρώτο Σκαλί" τα λέει όλα:"Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα."
καλό ταξείδι...... 
"Εφυγε" ένας λαμπρός πνευματικός  άνθρωπος, ένας ευπατρίδης ,ενας αγωνιστής ,ένας αληθινός  γνήσιος Ριζοσπάστης . Η οψη του,στη ζωή, έλαμπε μαζί με  το γλυκύτατο χαμόγελό του και το σπινθιροβόλο πνεύμα του. Ηταν παλληκάρι ,ήξερε να κερδίζει και να χάνει περήφανα ,σαν Κεφαλονίτης  Άρχοντας.
ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ

Κυριακή, 17 Απριλίου 2016

ΣΠΑΡΤΙΑ 2 ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ ΣΤΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

ΣΠΑΡΤΙΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ-ΜΙΑ ΑΝΑΔΡΟΜΗ

Οι δέκα εντολές , του Παναγιώτη Πανά

Οι δέκα εντολές της εποχής μας, του Παναγιώτη Πανά


Λέω σήμερα να θυμηθούμε τον ξεχασμένο Κεφαλονίτη ΣΠΑΡΤΙΝΟ  ποιητή Παναγιώτη Πανά (1832-1896), τον ριζοσπάστη σατιρικό ποιητή και δημοσιογράφο, που αυτοκτόνησε σε ένα πειραιώτικο ξενοδοχείο άρρωστος, απογοητευμένος και χρεωμένος. Βιογραφία του Πανά μπορείτε να δείτε εδώ, στο ιστολόγιο αυτό.
Η τελευταία ποιητική συλλογή του Πανά, τα «Έργα αργίας», είναι και η πιο γνωστή -περιέργως δεν υπάρχει  στα google books, παρόλο που έχουν περάσει πολύ περισσότερα από 70 χρόνια από τον θάνατο του ποιητή. Το ποίημα του Πανά που θα μείνει, τουλάχιστο στην ιστορία της λογοτεχνίας μας, είναι η περίφημη στον καιρό της Ποιητική συνταγή, στην οποία ο Πανάς ειρωνεύεται, πολύ καυστικά έστω κι αν λίγο άδικα, την ποιητική του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη, δίνοντας μιαν έμμετρη συνταγή για το πώς να γράφει κανείς ποιήματα αλλά Βαλαωρίτη:
Πάρε δυο σύγνεφα· μια λίτρ’ αγέρα·Δροσιάς δυο γράνα και μια φλογέρα·Τρεις τόνους Πίνδο· τέσσαρους χιόνι·Μια λίτρ’ ανάσαση και ένα αηδόνι,
Οι δέκα εντολές της εποχής μας
1
Το χρυσάφι πρώτα αγάπα, λάτρευέ το για Θεό σου,
έπειτα έχε το ασήμι για πλησίον κι αδελφό σου.
2
Τίμα πάντα τους γονείς σου, όταν έχουν να σ’ αφήσουν,
μια καλή κληρονομία, σαν εδώθε ξεπροβίσουν.
3
Βλέπεις άνθρωπο αφεύκτως ότι πνίγεται; Μη δώσεις
χέρι έξω ναν τον βγάλεις, πρώτα κάτι αν δεν σουφρώσεις.
4
Πρόσεξε εις τη ζωή σου να μην ψευδομαρτυρήσεις…
απ’ τον ψεύτικό σου όρκο πρώτα κάτι αν δεν κερδίσεις
5
Φύλαε πάντα της παρθένας την τιμή’ εκτός ανίσως
σ’ εμποδίζει ναν το κάνεις κέρδος, όρεξη ή μίσος.
6
Την πατρίδα σου αγάπα. Πρόσεξε μην την προδώσεις,
την τιμή της προδοσίας πριν στην τσέπη σακουλώσεις
7
Λήστευε τες έξι μέρες, και την έβδομη ν’ αφήνεις
διά να διασκεδάζεις, για να τρως και για να πίνεις.
8
Μην φονεύσεις, παρά όταν να το κάνεις εμπορέσεις
χωρίς φόβο εις τα νύχια της ανάκρισης να πέσεις.
9
Από την κλοπή προτίμα πάντα την πλαστογραφία,
των βαρβάρων μόνων είναι η κλοπή κληρονομία.
10
Του γειτόνου σου το πράμα ποτέ μην επιθυμήσεις
όταν δεν υπάρχει τρόπος μια φορά ναν τ’ αποχτήσεις.
Αυτά όλα εάν τα κάμνεις θε να ζεις ευτυχισμένος
και ο κόσμος ό,τι λέγεις θαν τ’ ακούει ξεχασμένος.
Παναγιώτης Πανάς


ΣΠΑΡΤΟ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ-ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο» στα αρχαία Ελληνικά -στα λατινικά «spartum»- είναι το σχοινί το οποίοπαράγεται από το ομώνυμο θαμνοειδές φυτό. Ίσως ο αμπελώνας του Βεζούβιου, όπου και υπήρχε αυτό, πέραν από τους περίφημους οίνους με τις πολλές ονομασίεςπροέλευσης, να διαθέτει στο ιστορικό του, μια προέλευση ονομασίας. Ο λόγος για τοόνομα του Σπάρτακου. Ο οποίος, σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της επανάστασης, και ενώ βρίσκονταν με τους υπόλοιπους εξεγερθέντες συντρόφους του δούλους τηςσχολής μονομάχων Καπύης στο γνωστό αυτό ηφαιστιογενές όρος, δέχθηκαν επίθεσηαπό το Ρωμαϊκό στρατό που έσπευσε σε κατάπνιξη του κινήματος τους. Στην παρθενική της σύγκρουση η αποτελούμενη από 70 έως 80 μέλη, ομάδα τουςέκανε χρήση των σπάρτων, των σχοινιών που έλεγα πριν -περί κλώνων αγράμπεληςαναφέρονται άλλες πηγές- με αποτέλεσμα να κατεβεί διαμέσου απόκρημνων πλευρώνστην υπώρεια, και να βρεθεί στα νώτα του εκστρατευτικού σώματος. Ο αιφνιδιασμόςτου τελευταίου που ανηφόριζε δια της μοναδικής οδού προσπέλασης στην κορυφή, υπήρξε μεγάλος. Όπως επίσης και οι απώλειες. Ακόμη όμως μεγαλύτερος, υπήρξε οθαυμασμός της Ρωμαϊκής κοινής γνώμης προς το νέο θρύλο. Το Θράκα επαναστάτη. Τον άνθρωπο των σπάρτων, εξ ου και Σπάρτακος

ΤΟ ΣΠΑΡΤΟ ΑΠ' ΑΥΤΟ ΠΗΡΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο – Spartium junceum

Ανήκει στην οικογένεια Leguminosaeκαι είναι θάμνος ύψους 1-3 μ. Έχει πολυάριθμα όρθια, σχοινόμορφα κλαδιά. Τα φύλλα είναι αραιά, μικρά (1-3 εκ.), λογχοειδή και εύπτωτα. Τα άνθη είναι αρωματικά και διατάσσονται σε ακραίους βότρεις. Έχουν σωληνοειδή κάλυκα, με πέντε πολύ μικρούς οδόντες και κίτρινα, ψυχόμορφα άνθη μήκους 2 εκ. Ο καρπός (χέδρωπας) είναι επίπεδος και τριχωτός. Απαντάται σε θαμνώνες των χαμηλών υψομέτρων.
Η Κοινότητα Σπαρτιάς ιδρυθηκε με ΒΔ στις 16/12/1912 (ΦΕΚ Α 248/18-12-1912) Με το ιδιο ΒΔ προσαρτηθηκανστην Κοινοτητα Σπαρτιας οι συνοικισμοί "Κοριανα" και "Κλεισματα".

H Κοινοτητα ΣΠΑΡΤΙΩΝ καταργήθηκε και εντάχθηκε στο Δήμο Λειβαθούς με το ν 2539/97 (ΦΕΚ 244 Α/4-12-1997)