Τρίτη, 13 Ιουνίου 2017

ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΟΛΩΡΑ « Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ» ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΣΑ ΗΡΩΙΔΑ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ

ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΟΛΩΡΑ  « Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ»
ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΣΑ ΗΡΩΙΔΑ
ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ


Γεννήθηκε το 1889, κόρη του σπουδαίου θεολογου καθηγητή  και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννη Μεσολωρά (1851 - 1942),με καταγωγή από τα Σπαρτιά ή την Πεσάδα. Το 1911 ιδρύθηκε η Πρώτη Πρακτική Σχολή Αδελφών Νοσοκόμων και η Αθηνά Μεσολωρά, σε ηλικία 22 ετών, ανέλαβε τη διεύθυνσή της. Εθελόντρια του  Ερυθρού  Σταυρού  στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποφοίτησε το 1916 πό την πρωτοϊδρυθείσα Σχολή Επικούρων Αδελφών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού  (ΕΕΣ).  Η Αθηνά Μεσολωρά είναι η πρώτη νοσηλεύτρια με ειδίκευση στη Δημόσια Υγιεινή. Φοίτησε στο King's College του Λονδίνου το 1920 με υποτροφία της Ένωσης των Συνδέσμων των Ερυθρών Σταυρών και διαδέχθηκε την Ελένη Βασιλοπούλου στη διεύθυνση της Ανωτέρας Σχολής Νοσοκόμων και Επισκεπτριών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Στη συνέχεια διετέλεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα διευθύνουσα του Τμήματος Νοσοκόμων και μέλος του κεντρικού συμβουλίου του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Για την προσφορά της, Διεθνής Ερυθράς Σταυρός τς πένειμε, το 1939, το ανώτατο παράσημο «Φλόρενς Νάϊτινγκαιηλ» τς «πρώτης εθελόντριας αδελφής στον κόσμο». πόλεμος του 1940 θα την βρει μέλος τς Συμβουλευτικής Επιτροπής Εθνικής Αμύνης του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού, η  οποία συνέταξε το σχέδιο τς νοσηλευτικής επιστρατεύσεως της χώρας και οργανώσεως τν υγειονομικών σχηματισμών εκστρατείας.
Η προσφορά της κατά τον ελληνοϊταλικό πόλεμο του 1940 θεωρείται ως η κορυφαία μεταξύ των πολυάριθμων συναδέλφων της που επιστρατεύτηκαν προς ενίσχυση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Συγκέντρωσε 3.200 εθελόντριες Νοσοκόμους, καταρτίζοντας νοσοκομειακά κλιμάκια στο αλβανικό μέτωπο, ενώ  ίδια παρέμενε στην πρώτη γραμμή. Ανεβαίνοντας σε κάποιο ηπειρώτικο ύψωμα γλίστρησε, και έσπευσαν να την βοηθήσουν. «Δεν χρειάζεται »,τοις απάντησε, «στον ανήφορο δεν πέφτει κανείς, μόνον στον κατήφορο…». Ήταν πολλές οι φορές που εύρισκε κάποια Νοσοκόμα να κοιμάται εξαντλημένη. Την σκέπαζε και καθόταν εκείνη στην θέση της μέχρι το πρωί.Κατά την τελευταία δεκαετία της ζωής της (1955 - 1965) υπηρέτησε ως πρόεδρος του Εθνικού Συνδέσμου Νοσηλευτών Ελλάδος. Απεβίωσε το 1965 στην Αθήνα και κηδεύτηκε από το Μητροπολιτικό Ναό στις 10 Σεπτεμβρίου 1965.  Αφιέρωσε την ζωή της στον πάσχοντα συνάνθρωπο, πήρξε  η πρωτεργάτης  της Νοσηλευτικής στην Ελλάδα, πηρέτησε με σθένος την Πατρίδα . Η προτομή της βρίσκεται στην πλατεία που φέρει το όνομα της, δίπλα από το νοσοκομείο του Ερυθρού Σταυρού στην πόλη των Αθηνών.

ΠΗΓΕΣ: 1. ΓΕΣ Η υγειονομική υπηρεσία του Στρατού κατά τον πόλεμο 1940-41
2. Της Πόπης Κεσίδου, εθελόντριας του παραρτήματος Λάρισας του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού
3. εφ. Ελευθερία, φύλλο 10/9/1965, σελ. 4.
4.φημερ. «στία», 12.5.2016.

ΑΝΤΩΝΗΣ Π.ΑΡΓΥΡΟΣ 

ΣΠΑΡΤΟ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ-ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο» στα αρχαία Ελληνικά -στα λατινικά «spartum»- είναι το σχοινί το οποίοπαράγεται από το ομώνυμο θαμνοειδές φυτό. Ίσως ο αμπελώνας του Βεζούβιου, όπου και υπήρχε αυτό, πέραν από τους περίφημους οίνους με τις πολλές ονομασίεςπροέλευσης, να διαθέτει στο ιστορικό του, μια προέλευση ονομασίας. Ο λόγος για τοόνομα του Σπάρτακου. Ο οποίος, σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της επανάστασης, και ενώ βρίσκονταν με τους υπόλοιπους εξεγερθέντες συντρόφους του δούλους τηςσχολής μονομάχων Καπύης στο γνωστό αυτό ηφαιστιογενές όρος, δέχθηκαν επίθεσηαπό το Ρωμαϊκό στρατό που έσπευσε σε κατάπνιξη του κινήματος τους. Στην παρθενική της σύγκρουση η αποτελούμενη από 70 έως 80 μέλη, ομάδα τουςέκανε χρήση των σπάρτων, των σχοινιών που έλεγα πριν -περί κλώνων αγράμπεληςαναφέρονται άλλες πηγές- με αποτέλεσμα να κατεβεί διαμέσου απόκρημνων πλευρώνστην υπώρεια, και να βρεθεί στα νώτα του εκστρατευτικού σώματος. Ο αιφνιδιασμόςτου τελευταίου που ανηφόριζε δια της μοναδικής οδού προσπέλασης στην κορυφή, υπήρξε μεγάλος. Όπως επίσης και οι απώλειες. Ακόμη όμως μεγαλύτερος, υπήρξε οθαυμασμός της Ρωμαϊκής κοινής γνώμης προς το νέο θρύλο. Το Θράκα επαναστάτη. Τον άνθρωπο των σπάρτων, εξ ου και Σπάρτακος

ΤΟ ΣΠΑΡΤΟ ΑΠ' ΑΥΤΟ ΠΗΡΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο – Spartium junceum

Ανήκει στην οικογένεια Leguminosaeκαι είναι θάμνος ύψους 1-3 μ. Έχει πολυάριθμα όρθια, σχοινόμορφα κλαδιά. Τα φύλλα είναι αραιά, μικρά (1-3 εκ.), λογχοειδή και εύπτωτα. Τα άνθη είναι αρωματικά και διατάσσονται σε ακραίους βότρεις. Έχουν σωληνοειδή κάλυκα, με πέντε πολύ μικρούς οδόντες και κίτρινα, ψυχόμορφα άνθη μήκους 2 εκ. Ο καρπός (χέδρωπας) είναι επίπεδος και τριχωτός. Απαντάται σε θαμνώνες των χαμηλών υψομέτρων.
Η Κοινότητα Σπαρτιάς ιδρυθηκε με ΒΔ στις 16/12/1912 (ΦΕΚ Α 248/18-12-1912) Με το ιδιο ΒΔ προσαρτηθηκανστην Κοινοτητα Σπαρτιας οι συνοικισμοί "Κοριανα" και "Κλεισματα".

H Κοινοτητα ΣΠΑΡΤΙΩΝ καταργήθηκε και εντάχθηκε στο Δήμο Λειβαθούς με το ν 2539/97 (ΦΕΚ 244 Α/4-12-1997)