Κυριακή, 3 Μαΐου 2009

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΠΑΡΤΙΩΝ 1962

ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΣΠΑΡΤΙΩΝ ΠΡΙΝ 40 ΧΡΟΝΙΑ ΣΤΟΝ ΚΛΕΙΜΑΤΣΙΑ ΔΕΝΔΡΟΦΥΤΕΥΣΗ


ΑΥΤΟΙ ΕΚΑΜΑΝ ΤΗΝ ΔΕΝΤΡΟΦΥΤΕΥΣΗ ΤΩΝ ΠΕΥΚΩΝ ΣΤΟΝ ΚΛΕΙΜΑΤΣΙΑ

ΣΠΑΡΤΙΑ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΘΕΜΕΛΙΩΣΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

ΣΠΑΡΤΙΑ-ΚΟΥΛΟΥΜΑ ΣΤΟΝ ΚΛΕΙΜΑΤΣΙΑ 1963

Δημοτικο Σχολειο Σπαρτιων εδω και 50 χρονια

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΩΝ ΨΑΡΑΔΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΡΑΣΙΜΟ

ΤΟ ΤΑΜΑ ΤΩΝ ΨΑΡΑΔΩΝ ΣΤΟΝ ΑΓΙΟ ΓΕΡΑΣΙΜΟ




Στα κύματα κιντύνεψαν

κάποτε να πνιγούνε

δύο ψαράδες κι' έκαμαν

τάμα για να σωθούνε.

Ετάξανε στον Άγιο,(Α)

από το Μαιστράτο(α)

στη Χάρη του να πήγαιναν

κι' οι δύο ποδαράτο.

Και μέσα στα παπούτσια τσου

να έβαζαν ρεβύθια,

εάν η Θεία χάρη Του

τσου έστερνε βοήθεια.

Μα λες και εισακούστηκε

αυτή η έκκλησή τσου,

γλυτρώσαν οι ψαράδες μας

μαζί με το σκαρί τσου(β).

Σαν βγήκαν έξω, ήρτανε

κι' οι δυο σε συμφωνία,

το τάμα τσου να κάμουνε χωρίς αργοπορία.

Στ' Αριστοφάνη(γ) όρισαν

τον τόπο συναντήσεως

και την αρχή τση Γέφυρας

σα μέρος εκκινήσεως.

Την άλλη μέρα μάλιστα

νωρίς θα ξεκινούσαν,

μήπως αν πέρναγε ο καιρός

το τάμα λησμονούσαν.

Ο πρώτος την επόμενη

πήγαινε τραγουδώντας

κι' ο άλλος απ' τσου πόνους του

στο δρόμο εσερνόνταν.

Μα σαν συναντηθήκαν,

ο άλλος τον ρωτάει

το πως μπορεί των ρεβυθιών

το πόνο να βαστάει.

Κι ο πρώτος του απάντησε,

χωρίς καν να τα χάσει:

<< Μήπως μωρέ δεούτελο(δ)

και δεν τα έχεις... βράσει;>>

(Α). Άγιος Γεράσιμος.

(α). Περιοχή του Αργοστολίου. Εκεί που σήμερα είναι το αλιευτικό καταφύγιο.

(β). Πλεούμενο, βάρκα.

(γ). Στην αρχή της γέφυρας, βγαίνονοντας από το Αργοστόλι, εκεί υπάρχει το καφενείο του Αριστοφάνη.

(δ). Βλάκας... ζώον.!!!

Πηγή: Γεράσιμος Ν. Αυγουστάτος. <Ευτράπελα καμώματα, Κεφαλονίτικες ιστορίες και υπέροχοι τύποι, σε Κεφαλονίτικους σατιρικούς στίχους.>

ΕΚΔΟΣΕΙΣ RADA.

ΑΡΓΟΣΤΟΛΙ 2000

ΣΠΑΡΤΟ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ-ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο» στα αρχαία Ελληνικά -στα λατινικά «spartum»- είναι το σχοινί το οποίοπαράγεται από το ομώνυμο θαμνοειδές φυτό. Ίσως ο αμπελώνας του Βεζούβιου, όπου και υπήρχε αυτό, πέραν από τους περίφημους οίνους με τις πολλές ονομασίεςπροέλευσης, να διαθέτει στο ιστορικό του, μια προέλευση ονομασίας. Ο λόγος για τοόνομα του Σπάρτακου. Ο οποίος, σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της επανάστασης, και ενώ βρίσκονταν με τους υπόλοιπους εξεγερθέντες συντρόφους του δούλους τηςσχολής μονομάχων Καπύης στο γνωστό αυτό ηφαιστιογενές όρος, δέχθηκαν επίθεσηαπό το Ρωμαϊκό στρατό που έσπευσε σε κατάπνιξη του κινήματος τους. Στην παρθενική της σύγκρουση η αποτελούμενη από 70 έως 80 μέλη, ομάδα τουςέκανε χρήση των σπάρτων, των σχοινιών που έλεγα πριν -περί κλώνων αγράμπεληςαναφέρονται άλλες πηγές- με αποτέλεσμα να κατεβεί διαμέσου απόκρημνων πλευρώνστην υπώρεια, και να βρεθεί στα νώτα του εκστρατευτικού σώματος. Ο αιφνιδιασμόςτου τελευταίου που ανηφόριζε δια της μοναδικής οδού προσπέλασης στην κορυφή, υπήρξε μεγάλος. Όπως επίσης και οι απώλειες. Ακόμη όμως μεγαλύτερος, υπήρξε οθαυμασμός της Ρωμαϊκής κοινής γνώμης προς το νέο θρύλο. Το Θράκα επαναστάτη. Τον άνθρωπο των σπάρτων, εξ ου και Σπάρτακος

ΤΟ ΣΠΑΡΤΟ ΑΠ' ΑΥΤΟ ΠΗΡΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο – Spartium junceum

Ανήκει στην οικογένεια Leguminosaeκαι είναι θάμνος ύψους 1-3 μ. Έχει πολυάριθμα όρθια, σχοινόμορφα κλαδιά. Τα φύλλα είναι αραιά, μικρά (1-3 εκ.), λογχοειδή και εύπτωτα. Τα άνθη είναι αρωματικά και διατάσσονται σε ακραίους βότρεις. Έχουν σωληνοειδή κάλυκα, με πέντε πολύ μικρούς οδόντες και κίτρινα, ψυχόμορφα άνθη μήκους 2 εκ. Ο καρπός (χέδρωπας) είναι επίπεδος και τριχωτός. Απαντάται σε θαμνώνες των χαμηλών υψομέτρων.
Η Κοινότητα Σπαρτιάς ιδρυθηκε με ΒΔ στις 16/12/1912 (ΦΕΚ Α 248/18-12-1912) Με το ιδιο ΒΔ προσαρτηθηκανστην Κοινοτητα Σπαρτιας οι συνοικισμοί "Κοριανα" και "Κλεισματα".

H Κοινοτητα ΣΠΑΡΤΙΩΝ καταργήθηκε και εντάχθηκε στο Δήμο Λειβαθούς με το ν 2539/97 (ΦΕΚ 244 Α/4-12-1997)