Μετάβαση στο κύριο περιεχόμενο

Αναρτήσεις

ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΑ ΣΤΗ ΖΩΗ ΜΑΣ

ΑΦΙΕΡΩΜΕΝΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΣΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΤΩΝ ΝΙΑΤΩΝ ΜΟΥ:
1.-Το γεγονός ότι σαν παιδιά είχαμε τρεις μήνες διακοπές ήταν μια αξέχαστη εμπειρία που αρχιζε τ’ “Αι Γιαννιού του κλήδωνα” και συνεχίζονταν στις 2 Ιουλίου με την μετάβαση στο νησάκι του Δια για το πανηγύρι της Παναγίας των Βλαχερνών και τελείωνε με το πρώτο κουδούνι του σχολείου το Σεπτέμβρη . Και μόνο που έκλειναν τα σχολεία και θα περνούσες τις μέρες σου χωρίς ίχνος αναγκαστικού διαβάσματος (αυτό δεν συνέβαινε με μένα που το καλοκαίρι “έπρεπε” να διαβάσω Λογοτεχνία και να λύσω μερικές ασκησούλες Μαθηματικών και αυτό καθε απόγευμα ,πρίν απο την Παρακληση της Παναγίας ), σου έφτανε για να είσαι χαρούμενος και μπορώ να πώ ευτυχισμένος.Το πρωινό μπάνιο στο γυαλό μας τον Κλειματσιά, με το γαιδούρι και την Ευγενία του Πέτα να μας συνοδεύει και το μεσημεριανό να σερβίρεται απο την νόνα(την γιαγια μας) στην παραλία και στη καυτή αμμο,τα κεφτεδακια που σπρόχνωνταν στο στόμα μας αναγκαστρικά,αναμέσα σε βουτιές και κλάματα . Περνούσαμε…
Πρόσφατες αναρτήσεις

ΝΑ ΣΑΣ ΤΑ ΠΟΥΜΕ ;

ΝΑ ΣΑΣ ΤΑ ΠΟΥΜΕ  ;
Τότε που λέγαμε εμείς τα κάλαντα – Ωραίες αναμνήσεις για τους λίγο μεγαλύτερους Τότε που λέγαμε με τον Θανάση, τα κάλαντα ΣΠΑΡΤΙΑ ΚΕΦΑΛΟΝΙΑΣ Παραμονή Χριστουγέννων. Τα κάλαντα είναι, ίσως, μια από τις πιο γλυκές αναμνήσεις των παιδικών μας χρόνων γιατί εκτός του γεγονότος ότι αποτελούν ένα σημαντικό κομμάτι των εορτών των Χριστουγέννων είναι το έθιμο που αφορά, όσο κανένα άλλο, τα παιδιά.

Γιατί όπως και να το κάνουμε Χριστούγεννα χωρίς κάλαντα δεν γίνονται.

Ξύπνημα νωρίς. Ντυνόμασταν ζεστά, φοράγαμε τα σκουφάκια που μας είχε πλέξει η νόνα μας και αφού πίναμε γρήγορα γρήγορα το «Νουνού» φεύγαμε για τα κάλαντα. Θέλαμε να είμαστε από τους πρώτους που θα χτυπάγαμε την πόρτα. Ναι, κινδυνεύαμε να μην μας ανοίξουν πρωί πρωί, όμως αν θα ήμασταν εμείς που θα κάναμε το ποδαρικό και θα περνάμε επαξίως τον καλύτερο μπουναμά.  Με τα κάλαντα εύχονται υγεία, χαρά, καλή σοδειά, και το σπίτι να ΄ναι στέρεο και γερό, για να στεγάζει την ευτυχία και την προκοπή των κατοικούντων. Τα κ…
Ο Μικέλης.

Ένα μεγάλο μέρος του σύγχρονου δημόσιου διαλόγου αφορά την καταλληλότητα των αξιωματούχων για τις θέσεις που έχουν καταλάβει και για το έργο που έχουν επωμισθεί. Συνήθως αρνητικός, ο σχολιασμός αυτός συχνά καταλήγει με την αναγνώριση της αδυναμίας τους, τη βεβαιότητα πως υπάρχουν καταλληλότεροι και την ψευδαίσθηση πως αν άλλαζαν τα πρόσωπα θα άλλαζαν τα πράγματα. Σ’ αυτήν την  εφιαλτική πραγματικότητα υπάρχουν πάντα οι εξαιρέσεις που μας κάνουν περήφανους, γι αυτό και αυτή η σπάνια δημόσια αναφορά ,χωρίς την γνώση και την συναίνεση του αναφερομένου. Ο Μιχαήλ Mαφρέδας, για όλους  τους γνωστούς του ο Μικέλης, είναι  ο εκλεγμένος Πρόεδρος της  Τοπικής Κοινότητας Σπαρτιών. Το χωριό   Σπαρτιά όπως όλα τα χωριά του νησού μας, χρειάζεται την φροντίδα του υδροκεφαλκού δήμου Κεφαλληνίας. Ευτυχώς όμως  που έχει ένα αξιόλογο τοπικό άρχοντα τον Μικέλη. Δεν πρόκειται για μια συνηθισμένη περίπτωση Άρχοντα της Τοπικής Αυτοδιοίκησης πρόκειται για ένα μοναδικό φαινόμενο ανθρώπου που τιμά το α…

" ΜΕΤΡΗΣΕ Σ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ, ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ»

" ΜΕΤΡΗΣΕ Σ' ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΑΥΓΟΥΣΤΟ, ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΣΟΥ» (Ο δάσκαλος Παναγιώτης Αργυρός) ΗΡΘΕ Ο ΜΑΓΙΚΟΣ ΜΗΝΑΣ ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ
Τ΄Αυγουστιάτικο φεγγάρι το ολόγιομο, γεννά ιστορίες πολλές για να ξανθυμόμαστε τα παιδικά μας χρόνια ,τα όνειρα, τους έρωτες, τα ξενύχτια τα χτυποκάρδια, τις όμορφες μέρες και νύχτες του, γιατί ναι «οι παλιές αγάπες πάνε στον παράδεισο» . Όλοι ξέρουμε πως στα παραμύθια τα πάντα μπορούν να συμβούν, μα και στη ζωή .  Ο Αύγουστος είναι ο μήνας που ένα σωρό έρωτες, ιστορίες, αγάπες περιπέτειες αρχίζουν δίπλα στο κύμα και στον έναστρο ουρανό, αντάμα με μυρωδιές, από  τα  φιόρα [=λουλούδια]  που δεν είναι άλλα από τα τζατζαμίνια [=γιασεμιά] και τις μοσκιές [=άσπρα μυρωδάτα λουλούδια και τους κρίνους της Παναγιάς του Δεκαπενταύγουστου.Ο μαγικός μήνας έχει τις σταθερές του: Δεκαπενταύγουστος, γιορτές πανηγύρια, μακριά από πόλη, απόλαυση  της ανεμελιάς ,μακριά  από  τα γνωστά ζητήματα της καθημερινότητας, και κυρίως ΤΟ σμίξιμο με  την αγκαλιά της θάλασσας. Α…

ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΟΛΩΡΑ « Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ» ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΣΑ ΗΡΩΙΔΑ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ

ΑΘΗΝΑ ΜΕΣΟΛΩΡΑ  « Η ΜΑΝΑ ΤΟΥ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗ»
ΜΙΑ ΑΓΝΩΣΤΗ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΣΑ ΗΡΩΙΔΑ
ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΟΣΗΛΕΥΤΙΚΗΣ
Γεννήθηκε το 1889, κόρη του σπουδαίου θεολογου καθηγητή  και πρύτανη του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννη Μεσολωρά (1851 - 1942),με καταγωγή από τα Σπαρτιά ή την Πεσάδα. Το 1911 ιδρύθηκε η Πρώτη Πρακτική Σχολή Αδελφών Νοσοκόμων και η Αθηνά Μεσολωρά, σε ηλικία 22 ετών, ανέλαβε τη διεύθυνσή της. Εθελόντρια του  Ερυθρού  Σταυρού  στον Α΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, αποφοίτησε το 1916 ἀπό την πρωτοϊδρυθείσα Σχολή Επικούρων Αδελφών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού  (ΕΕΣ).  Η Αθηνά Μεσολωρά είναι η πρώτη νοσηλεύτρια με ειδίκευση στη Δημόσια Υγιεινή. Φοίτησε στο King's College του Λονδίνου το 1920 με υποτροφία της Ένωσης των Συνδέσμων των Ερυθρών Σταυρών και διαδέχθηκε την Ελένη Βασιλοπούλου στη διεύθυνση της Ανωτέρας Σχολής Νοσοκόμων και Επισκεπτριών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού. Στη συνέχεια διετέλεσε για μεγάλο χρονικό διάστημα διευθύνουσα του Τμήματος Νοσοκόμων και μέλος του κεντρικού συμβουλίου του Ελλη…

Αντιο ΓΕΡΑΣΙΜΕ ΑΡΣΕΝΗ

Αντίο ΓΕΡΑΣΙΜΕ ΑΡΣΕΝΗ.

Μακάριος ανήρ, ος ουκ επορεύθη εν βουλή ασεβών και εν οδώ αμαρτωλών ουκ έστη και επί καθέδρα λοιμών ουκ εκάθισεν.(Ψαλμ. α’ 1)

Αγαπητέ Χωριανέ Γεράσιμε, Και τώρα  η απουσία του, η φοβερή σιωπή του φερέτρου με τα  παράσημα της ζωής του , είναι βαριά και ασήκωτη. Bαθιά καλλιεργημένος, υπέροχος συζητητής, ευπατρίδης  Aξιος, άξιος ο άνθρωπος και ο πολιτικός, αγαπητός από όλους. Μαχητής για την κοινωνική δικαιοσύνη, για την Εθνική Ανεξαρτησία ,φλογερός για τα Εθνικά θέματα και ιδίως για την Κύπρο μας.Αγαπητέ Χωριανέ Γεράσιμε, Ο μεγάλος Καβάφης στο ποίημα του ¨το Πρώτο Σκαλί" τα λέει όλα:"Εδώ που έφθασες, λίγο δεν είναι·τόσο που έκαμες, μεγάλη δόξα." καλό ταξείδι......  "Εφυγε" ένας λαμπρός πνευματικός  άνθρωπος, ένας ευπατρίδης ,ενας αγωνιστής ,ένας αληθινός  γνήσιος Ριζοσπάστης . Η οψη του,στη ζωή, έλαμπε μαζί με  το γλυκύτατο χαμόγελό του και το σπινθιροβόλο πνεύμα του. Ηταν παλληκάρι ,ήξερε να κερδίζει και να χάνει περήφανα ,σαν Κεφαλονίτης…