Τετάρτη, 23 Δεκεμβρίου 2009

Τα Κεφαλονίτικα Κάλαντα των Χριστουγέννων

Τα Κεφαλονίτικα Κάλαντα των Χριστουγέννων



Την Παραμονή των Χριστουγέννων τα παιδιά βγαίνουν για να πουν τα “Κάλαντα” και να μάσουν τον εορταστικό μποναμά τους. Τελευταία, έχει επικρατήσει να λέγονται το πρωί της παραμονής, όταν με το άνοιγμα των καταστημάτων ξεχύνονται οι μικροί καλανταδόροι στους δρόμους. Κάποιες χορωδίες μεγαλύτερων παραμένουν και τηρούν τα έθιμα το απόγευμα της ημέρας, όταν και μας θυμίζουν τις παλαιές καλές ημέρες που συναγωνίζονταν για την καλύτερη μουσική εκτέλεση. Ας θυμηθούμε λοιπόν, τι γινόταν παλαιότερα.

Στην Κεφαλονιά τα κάλαντα λέγονταν αποκλειστικά το βράδυ. Ειδικά στο Προσεισμικό Αργοστόλι η όλη διαδικασία είχε ένα τελετουργικό που ακολουθούσαν όλοι πιστά. Παιδιά με τα τρίγωνά τους (νωρίς το απόγευμα), αλλά και πολλοί μεγάλοι με κιθάρες, βιολί και μαντολίνο σκορπούσαν το χαρμόσυνο μήνυμα της έλευσης του Θεανθρώπου στη γη. Οι μεγαλύτεροι περιφέρονταν ολόκληρο το βράδυ από σπίτι σε σπίτι, το ξημέρωμα όμως έπρεπε να τους βρει συγκεντρωμένους στην επισκοπή, έξω από το σπίτι του Δεσπότη. Όλοι μαζί τότε έψαλλαν:


Ξύπνα, Πανιερώτατε,
να πας στην Εκκλησία,
που σε προσμένουν οι Άγγελοι,
ν' αρχίσεις Λειτουργία.


Σε όλους είναι γνωστό ότι τα Κεφαλονίτικα κάλαντα είναι διαφορετικά από αυτά της υπόλοιπης Ελλάδας,
Ήρθαμε με ρόδα και με ανθούς
Για να σας ειπούμε χρόνους πολλούς
Καλήν εσπέραν άρχοντες, κι αν είναι ο ορισμός σας
Χριστού τη θεία γέννηση να πω στο αρχοντικό σας
Χριστός Γεννάται σήμερον εν Βηθλεέμ την πόλη
οι ουρανοί αγάλονται και χαίρει η φύσης όλη
εν τω σπηλαίο τίκταιται εν φάτνη των αλόγων
ο Βασιλεύς των ουρανών και ποιητής των όλων
σ' αυτό το σπίτι που 'ρθαμε πέτρα να μη ραϊσει
κι ο νοικοκύρης του σπιτιού
χρόνια πολλά να ζήσει.



Γενικά ακολουθούσαν πολλά παινέματα και ευχές, με σκοπό φυσικά να επακολουθήσει φιλοδώρημα ή κέρασμα με γλυκίσματα.

Αυτα τα καλαντα τραγουδουσα και γω στο νησι μας μεχρι τα 18 χρονια μου ,οποτε εκτοτε τα τραγουδω οπου κι αν βρισκομαι

Σάββατο, 19 Δεκεμβρίου 2009

τα χριστουγεννιατικα καλαντα οπως τα κατεγραψε η νονα μου

Κεφαλλονητικα καλαντα
Σε αυτο το σπιτι που ηλθαμε,γιατρος,να μην πατηση!
Και πεθερα το ποδι της,αν μπαση,να τσακιση!
Να βγαλουνε την φαουσα οσοι για τα καλα τους,και για τη κορη του σπιτιου 
ξερνανε τα αντερα τους!
Οποιος,την οικογενεια,ετουτη καταριεται
κουρλος μπροστά,στον «Αγιο»δυο χρονια,να σγουριεται!!
Σε αυτο το σπιτι,που ηρθαμε,δοντι,να μην πονεση!
Και καθε χρονο,η κυρα!να φτειαχνη και βελεσι!!
Να πλεκη,δε στον ανδρα της,το χρονο δυο σκαλτσουνια!
Να του μπαλωνη,το βρακι σαν γινεται μπουκουνια!!
Κι οντες,να κοφη νυχια του ζητησει το χατηρι,
να του τα κοβη η κυρα!με ένα κλαδευτηρι.
Σε αυτο το σπιτι,που ηλθαμε,με ασβεστη,το χτισμενο
του χρονου Παναγια μου να το εχης μουντισμενο!!
Οι πουλακιδες,του σπιτιου,ολες να σφαλιαστουνε
και μοναχα οι κοκοροι να αρχισουν να γεννουνε!
Ο σκυλος τον αφεντη του,ξωπισω,να τον παιρνη
να γλυφη,τις ποδαρες του με γλυδα,να χορταινη!
Σε αυτο το σπιτι,που ηρθαμε,κλητηρας,αν πατηση
και ο νοικοκυρης του σπιτιου,να τον ξυλοκοπηση!
Να ερχονται,εμπρος στην πορτα του,να παιζουνε τσι αμαδες,
για τσι κοπελλες του σπιτιου,δεκα!!προξενηταδες!!
Και αν εμπη,καποιος ρεμπελος,προικια!για να τσου κλεψη,μεσα στο χρονο
σαν δενδρι,σακατικο,να ρεψη!
Σε αυτο το σπιτι που ηρθαμε,γεννιουνται ολο αγορια
γιατι ποτε της!η κυρα,δεν εχει στενοχωρια!!
Βραζει τα αγριολαχανα,με ξυδι,η λεμονι!να δινη του αντρουλη της!
για να τον δυναμωνη
και σαν της κανει,ο ανδρας της,με αλλες κουτσουκελες
του σπαει,το κεφαλι του με πηλινες παδελες!!
Σε αυτο το σπιτι που ηρθαμε,τα καλαντα να πουμε!
να καμη,ο Αη!Γερασιμος
το κερασμα,να δουμε!!

Πέμπτη, 17 Δεκεμβρίου 2009

ΟΕ.ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΙΔΡΥΣΕΤΟ 1912 ΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΠΑΡΤΙΩΝ


εδώ η Κοινότητα που  δημιουργήθηκε φέρει την ονομασία Κοινότητα ΣΠΑΡΤΙΆΣ

ΕΔΩ ΟΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ  ΚΟΡΙΑΝΑ ΚΑΙ ΚΛΕΙΣΜΑΤΑ ΕΝΤΑΣΣΟΝΤΑΙ ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΑ ΣΠΑΡΤΙΑΣ

Posted by Picasa

Πέμπτη, 10 Δεκεμβρίου 2009

ΤΟ ΣΠΑΡΤΟ

Ο μοναδικος πολιτιστικος Σύλλογος του χωριου ΤΟ ΣΠΑΡΤΟκανει μια εξαιρετική προσπαθεια διατηρησης ζωντανού του χωριου μας .Ας είναι καλά οι χωριανοί και ο εμπνευστής και δασκαλος μου ,καθηγητης Παναγής Δίλαλος .

μαρμελαδα της νονας


Μαρμελάδα βερυκοκο

υλικα

3 κιλά βερυκοκα ζυγισμένα με το κουκούτσι τους
2,5 κιλά ζάχαρη
½ φλιτζάνι χυμό λεμονιού

διαδικασια
1.-Πλένετε τα βερίκοκα ,τα ανοίγετε στη μέση και βγάζετε το κουκούτσι.

2.-Σε μία κατσαρόλα βάζετε μία στρώση βερυκοκα μία στρώση ζάχαρη, μία στρώση βερίκοκα και συνεχίζετε.
3.-Τα αφήνετε όλη τη νύχτα .Την άλλη μέρα βάζετε τη κατσαρόλα στη φωτιά και τα αφήνετε να βράσουν.
4.-Αν χρειαστεί ξαφρίζετε.΄ Οχι όμως μετά τον πρώτο βρασμό γιατί αυτός ο αφρός είναι ζάχαρη.
5.-Βράζετε τη μαρμελάδα για περίπου μισή ώρα μετά τον πρώτο βρασμό της. Οσο πιο πολύ την αφήνετε τόσο πιο πολύ σκουραίνει. Μόλις δείτε ότι δένει η μαρμελάδα ρίχνετε τον χυμό λεμονιού, και ανακινείτε την κατσαρόλα Κι αποσύρετε από τη φωτιά.
6.-Όταν κρυώσει την μοιράζετε σε βαζάκια.
Φυλλάσεται στο ψυγείο.

ΣΠΑΡΤΟ-ΣΠΑΡΤΑΚΟΣ-ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο» στα αρχαία Ελληνικά -στα λατινικά «spartum»- είναι το σχοινί το οποίοπαράγεται από το ομώνυμο θαμνοειδές φυτό. Ίσως ο αμπελώνας του Βεζούβιου, όπου και υπήρχε αυτό, πέραν από τους περίφημους οίνους με τις πολλές ονομασίεςπροέλευσης, να διαθέτει στο ιστορικό του, μια προέλευση ονομασίας. Ο λόγος για τοόνομα του Σπάρτακου. Ο οποίος, σχεδόν αμέσως μετά την έναρξη της επανάστασης, και ενώ βρίσκονταν με τους υπόλοιπους εξεγερθέντες συντρόφους του δούλους τηςσχολής μονομάχων Καπύης στο γνωστό αυτό ηφαιστιογενές όρος, δέχθηκαν επίθεσηαπό το Ρωμαϊκό στρατό που έσπευσε σε κατάπνιξη του κινήματος τους. Στην παρθενική της σύγκρουση η αποτελούμενη από 70 έως 80 μέλη, ομάδα τουςέκανε χρήση των σπάρτων, των σχοινιών που έλεγα πριν -περί κλώνων αγράμπεληςαναφέρονται άλλες πηγές- με αποτέλεσμα να κατεβεί διαμέσου απόκρημνων πλευρώνστην υπώρεια, και να βρεθεί στα νώτα του εκστρατευτικού σώματος. Ο αιφνιδιασμόςτου τελευταίου που ανηφόριζε δια της μοναδικής οδού προσπέλασης στην κορυφή, υπήρξε μεγάλος. Όπως επίσης και οι απώλειες. Ακόμη όμως μεγαλύτερος, υπήρξε οθαυμασμός της Ρωμαϊκής κοινής γνώμης προς το νέο θρύλο. Το Θράκα επαναστάτη. Τον άνθρωπο των σπάρτων, εξ ου και Σπάρτακος

ΤΟ ΣΠΑΡΤΟ ΑΠ' ΑΥΤΟ ΠΗΡΕ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΤΟ ΧΩΡΙΟ ΣΠΑΡΤΙΑ

Σπάρτο – Spartium junceum

Ανήκει στην οικογένεια Leguminosaeκαι είναι θάμνος ύψους 1-3 μ. Έχει πολυάριθμα όρθια, σχοινόμορφα κλαδιά. Τα φύλλα είναι αραιά, μικρά (1-3 εκ.), λογχοειδή και εύπτωτα. Τα άνθη είναι αρωματικά και διατάσσονται σε ακραίους βότρεις. Έχουν σωληνοειδή κάλυκα, με πέντε πολύ μικρούς οδόντες και κίτρινα, ψυχόμορφα άνθη μήκους 2 εκ. Ο καρπός (χέδρωπας) είναι επίπεδος και τριχωτός. Απαντάται σε θαμνώνες των χαμηλών υψομέτρων.
Η Κοινότητα Σπαρτιάς ιδρυθηκε με ΒΔ στις 16/12/1912 (ΦΕΚ Α 248/18-12-1912) Με το ιδιο ΒΔ προσαρτηθηκανστην Κοινοτητα Σπαρτιας οι συνοικισμοί "Κοριανα" και "Κλεισματα".
H Κοινοτητα ΣΠΑΡΤΙΩΝ καταργήθηκε και εντάχθηκε στο Δήμο Λειβαθούς με το ν 2539/97 (ΦΕΚ 244 Α/4-12-1997)